Oke, ik weet dat mijn vorige blog een beetje (oke, heel erg) depressief was, maar ik voelde me vanochtend dan ook goed klote. Geef de jetlag maar de schuld. Toen we eenmaal de stad in waren en dingen gingen doen, voelde ik me gelukkig al snel beter. Kortetermijndenken is een prachig iets.
We hebben natuurlijk ook een hoop leuke dingen gedaan.
Met een treintje dat zo'n 6 meter ofzo boven de grond loopt kun je hier een rondje door het centrum maken, dat hebben wij natuurlijk gedaan. We zijn onderweg een paar keer uitgestapt, onder andere vlakbij Darling Harbour. We dachten dat het wel een goed idee was om in de verpletterende hitte (zelfs op de radio hier noemden ze het een 'very hot city day', en wij moeten nog acclimatiseren) een rondje om het water te gaan lopen. Baaaaad idea. Het was er natuurlijk wel erg mooi en er stond gelukkig wel wat wind, maar met 36 graden Celcius (jaaa wordt maar jaloers!! ik hoorde dat het bij jullie al gevroren heeft!) is dat wel aan de vermoeiende kant en je raakt ook redelijk snel uitgedroogd. Dat was voor ons reden genoeg om verkoeling te gaan zoeken in het Sydney Aquarium.
Een woord: Vogelbekdier. Wat is daarmee? Nou, ten eerste hebben ze daar hier een veel coolere naam voor: platypus, en ten tweede is het het allervetste beest dat God ooit heeft geschapen / dat door puur toeval ergens na de oerknal is ontstaan (streep door wat bij jou niet van toepassing is). Daar had ik wel de hele dag kunnen staan kijken. Laat de haaien en de krokodillen maar zitten, ik ga naar het vogelbekdier!!
Natuurlijk waren de zeeschildpadden (Dude!), de tropische vissen (we hebben Marlin en Dory gezien), de kreeftjes (Jacques!) en de pijlstaartroggen ook leuk om naar de kijken, maar het vogelbekdier verslaat ze allemaal.
Onderweg terug met de monorail (zo heet die trein/tram) zijn we nog uitgestapt bij Sydney Tower, maar nadat we kaartjes hadden gekocht en een half uur zaten te wachten, kwamen we erachter dat we voor zonsondergang waarschijnlijk niet meer omhoog konden. Er stond namelijk teveel wind en er mochten, in ieder geval tijdelijk, geen mensen meer omhoog. Morgen gaan we voor de herkansing.
Tot slot wil ik jullie nog even een heuglijk feit meedelen: ik heb mijn eerste Australische iets aangeleerd: zonder erbij na te denken zei ik tegen een kassamedewerkster in het aquarium "g'day". De australisering is begonnen.
Een lang verhaal, dus ik voel me weer beter en vrolijker :).
Bedankt allemaal wie berichtjes achtergelaten hebben. Ik kan ze niet ieder apart beantwoorden (traag internet), maar ik heb ze gelezen en ik vind het leuk dat jullie me allemaal volgen.
vrijdag 31 oktober 2008
Sydney
We zijn veilig aangekomen in Sydney.
Ons hostel ligt pal naast Hyde Park, dus we hebben een prachtig uitzicht. We slapen op een gemengde kamer met acht anderen, het valt me op dat er hier een hoop nederlanders rondlopen. Het is niet zo moeilijk om contact te leggen met mensen, dat valt me alles mee.
Helaas is dat tot zover een van de weinige dingen die me meevallen. Ik weet dat ik, omdat we hier nog maar net een dag zijn, niet te veel mag verwachten, maar ik had toch niet verwacht dat ik me zo verloren zou voelen. Alles is hier anders en nieuw, en dat maakt me best wel angstig. We gaan de komende dagen de stad bekijken en daarna door naar Corowa, ik hoop dat ik daar wat beter kan aarden en dat ik me daar thuis voel.
We gaan straks Sydney bekijken. Wish me luck.
Ons hostel ligt pal naast Hyde Park, dus we hebben een prachtig uitzicht. We slapen op een gemengde kamer met acht anderen, het valt me op dat er hier een hoop nederlanders rondlopen. Het is niet zo moeilijk om contact te leggen met mensen, dat valt me alles mee.
Helaas is dat tot zover een van de weinige dingen die me meevallen. Ik weet dat ik, omdat we hier nog maar net een dag zijn, niet te veel mag verwachten, maar ik had toch niet verwacht dat ik me zo verloren zou voelen. Alles is hier anders en nieuw, en dat maakt me best wel angstig. We gaan de komende dagen de stad bekijken en daarna door naar Corowa, ik hoop dat ik daar wat beter kan aarden en dat ik me daar thuis voel.
We gaan straks Sydney bekijken. Wish me luck.
woensdag 29 oktober 2008
Hongkong? ja? ja!
He allemaal, hier is het eerste berichtje!
Jantine en ik zijn op dit moment in terminal 1 van Hongkong International Airport te genieten van het eerste beetje internet dat we sinds vertrek uit Nederland kunnen gebruiken.
Nadat ik gefouilleerd was op Schiphol, na een vlucht die veel te lang was (en dat terwijl we zelfs eerder aankwamen dan gepland (wind mee)), zijn we vanochtend om een uur of half 8 lokale tijd geland hier in Hongkong. Nadat toen Jantine's tas overhoop gehaald was door een Chineze veiligheidsbeambte bij een controle die wij achteraf niet hadden hoeven ondergaan, hebben we om een uur of half tien eindelijk het vliegveld verlaten. Onze hotelkamer (die jullie binnenkort in een filmpje kunnen zien, ik plaats de boel z.s.m. online) was een paleisje *kuch*sarcasme*kuch*. Ach ja, als het maar schoon is. Van de buurt konden we dat niet zeggen. We zaten middenin het oudere centrum van Hongkong, op het vasteland. Alle straten waar we geweest zijn -we waren verdwaald, dus dat waren er nogal veel-, waren te smal; er reden teveel auto's en bussen; hadden vervallen gebouwen met veel te schreeuwerige neon-borden; waren overbevolkt (maar dat is de hele stad volgens mij) en tot overmaat van ramp was het super benauwd en stonk het als een gek. Geen leuke plek om te zijn, dus ik ben blij dat we er weer weg zijn. Mocht je ooit onverhoopt in Hongkong terecht komen, ga dan niet naar Kownoon (ofzo).
We hebben wel eventjes gechilld in de hotelkamer, maar gingen toch al snel de stad in. Daar bleek helaas best snel dat het een janboel is, een gigantische bende. Men lijkt nog nooit van stadsplanning gehoord te hebben (zie hierboven).
Toen we uit de metro stapten op Hongkong Island bleek echter het tegendeel: die chinezen kunnen wel degelijk mooi bouwen! Tussen we wolkenkrabbers keken we, in het inmiddels donker geworden stadsdeel, onze ogen uit. Het was er prachtig. We hadden helaas geen tijd meer om het uitzicht vanaf Victoria Peak te bekijken, dus dat doen we op de terugweg. Wel zijn we Hongkong Park in geweest. WOW. Ik zou kunnen gaan vertellen hoe het eruit zag, maar daarmee kan ik de sfeer van de plek niet benaderen. De enige vergelijking die ik zou kunnen maken is die met de vlindertuin in dierenpark Emmen, maar dan echter, groter, mooier. Het was er helaas ook ongeveer even warm en benauwd.
We konden, toen we besloten hadden weer naar het vliegveld te gaan, natuurlijk de goede opstapplaats van de bus niet vinden, maar er lopen hier gelukkig een hele hoop behulpzame mensen rond. Over een uurtje vertrekt ons vliegtuig naar Sydney, dus we moeten maar eens richting de paspoortcontrole gaan. Jullie lezen wel weer eens wat als ik een internetverbinding te pakken krijg Down Under!
Jantine en ik zijn op dit moment in terminal 1 van Hongkong International Airport te genieten van het eerste beetje internet dat we sinds vertrek uit Nederland kunnen gebruiken.
Nadat ik gefouilleerd was op Schiphol, na een vlucht die veel te lang was (en dat terwijl we zelfs eerder aankwamen dan gepland (wind mee)), zijn we vanochtend om een uur of half 8 lokale tijd geland hier in Hongkong. Nadat toen Jantine's tas overhoop gehaald was door een Chineze veiligheidsbeambte bij een controle die wij achteraf niet hadden hoeven ondergaan, hebben we om een uur of half tien eindelijk het vliegveld verlaten. Onze hotelkamer (die jullie binnenkort in een filmpje kunnen zien, ik plaats de boel z.s.m. online) was een paleisje *kuch*sarcasme*kuch*. Ach ja, als het maar schoon is. Van de buurt konden we dat niet zeggen. We zaten middenin het oudere centrum van Hongkong, op het vasteland. Alle straten waar we geweest zijn -we waren verdwaald, dus dat waren er nogal veel-, waren te smal; er reden teveel auto's en bussen; hadden vervallen gebouwen met veel te schreeuwerige neon-borden; waren overbevolkt (maar dat is de hele stad volgens mij) en tot overmaat van ramp was het super benauwd en stonk het als een gek. Geen leuke plek om te zijn, dus ik ben blij dat we er weer weg zijn. Mocht je ooit onverhoopt in Hongkong terecht komen, ga dan niet naar Kownoon (ofzo).
We hebben wel eventjes gechilld in de hotelkamer, maar gingen toch al snel de stad in. Daar bleek helaas best snel dat het een janboel is, een gigantische bende. Men lijkt nog nooit van stadsplanning gehoord te hebben (zie hierboven).
Toen we uit de metro stapten op Hongkong Island bleek echter het tegendeel: die chinezen kunnen wel degelijk mooi bouwen! Tussen we wolkenkrabbers keken we, in het inmiddels donker geworden stadsdeel, onze ogen uit. Het was er prachtig. We hadden helaas geen tijd meer om het uitzicht vanaf Victoria Peak te bekijken, dus dat doen we op de terugweg. Wel zijn we Hongkong Park in geweest. WOW. Ik zou kunnen gaan vertellen hoe het eruit zag, maar daarmee kan ik de sfeer van de plek niet benaderen. De enige vergelijking die ik zou kunnen maken is die met de vlindertuin in dierenpark Emmen, maar dan echter, groter, mooier. Het was er helaas ook ongeveer even warm en benauwd.
We konden, toen we besloten hadden weer naar het vliegveld te gaan, natuurlijk de goede opstapplaats van de bus niet vinden, maar er lopen hier gelukkig een hele hoop behulpzame mensen rond. Over een uurtje vertrekt ons vliegtuig naar Sydney, dus we moeten maar eens richting de paspoortcontrole gaan. Jullie lezen wel weer eens wat als ik een internetverbinding te pakken krijg Down Under!
Abonneren op:
Reacties (Atom)
